Akcesoria do myjek ciśnieniowych, myjnie parowe i ekologiczne, duży wybór odkurzaczy (profesjonalnych i przemysłowych). Link - kliknij i sprawdź bogatą ofertę z zakresu chemii samochodowej oraz maszyn i urządzeń czyszczących.

W 64 urodziny Arnolda Schwarzeneggera, otwarto muzeum poświęcone jemu i jego działalności.  Niestety na uroczystości otwarcia zabrakło samego gwiazdora, lecz liczni mieszkańcy z rodzinnego miasta Arnolda, których było najwięcej  z pewnością mają co wspominać. Muzeum znajduje się w domu byłego gubernatora Kalifornii w mieście Thal, które znajduje się na południu Austrii. Eksponaty jakie zwiedzający mogli zobaczyć, to między innymi pierwsze ciężary Arnolda, jego gubernatorskie biurko, liczne zdjęcia od początków jego kariery po dziś dzień. Nie zabrakło także modelu Terminatora w naturalnych rozmiarach. Już niedługo, przed posiadłością Schwarzeneggera, w której mieści się muzeum, ma stanąć trzy metrowy posąg z brązu, który ma przywieźć sam Schwarzenegger.

Absolutnie i nieodwołalnie kabaret pełni rolę sztuki. Tak jak film, czy muzyka, ma swoje niezapomniane i jedyne w swoim rodzaju dzieła. Kabaret łamie konwenanse, ogólno-przyjęte sposoby postępowania i zachowania. Jest swego rodzaju krzywym zwierciadłem, które wywołuje odprężenie, czy śmiech, ma także zabawiać. Nie każdy skecz jest sztuką, tak jak nie każdy obraz nią jest. Dobry skecz jest prosty w odbiorze i nie zmusza do rozważań. Ma być komunikatem, który zrozumie właściwie każdy widz, mimo, że nie każdego odbiorce zadowoli, tak jak w przypadku prawdziwej sztuki. Nie łatwo przypodobać się większej części publiczności, dlatego jeśli komuś się to udało, z pewnością zasługuje na miano artysty.

Właściwie wszystko na świecie pełni jakąś funkcję. W sztuce, tak jak w innych wytworach ludzkich, jest podobnie. Czasem patrząc na jakiś eksponat, zastanawiamy się czemu ma on służyć. W takich sytuacjach nie potrafimy przypisać mu żadnej funkcji. Okazuje się jednak, że każda „sztuka” pełni określone funkcje. Jedną z nich jest komunikacja. Muzyka, film, obraz, czy sztuka teatralna, mają za zadanie przekazać nam określoną informację od autora. Funkcja estetyczna ma wywołać w nas np. odczucie piękna. Inną funkcję jaką pełni sztuka jest funkcja etyczna. Ma nas wychowywać, pouczać i przekazywać wzorce zachowania. Kolejną funkcją sztuki jest metafizyka. Ukazuje ona odczucia wobec Boga, czy mitów. Funkcja poznawcza z kolei, daje nam możliwość cofnięcia się w przeszłość i poznania naszych przodków oraz dawnych dziejów. Sztuka ma nas także zabawiać, jako komedia lub muzyka. Leczyć natomiast, ma nas za pomocą funkcji terapeutycznej. Otrzymujemy za jej pomocą katharsis, co znaczy oczyszczenie psychiczne. Rzeczy takie jak budynki, obrazy pełnią funkcję użytkową.

Z pewnością każdy z nas słyszał fragment muzyki klasycznej. Jednak tylko wąskie grono ludzi ją rozumie i docenia. Muzyka ta kojarzona jest z poważnymi ludźmi z elit, ogromną salą z kryształowymi żyrandolami, długimi sukniami i garniturami. Podczas koncertu muzyki klasycznej, obowiązują zupełnie inne zasady, niż na innego typu koncercie. Nie można pić i jeść, tańczyć, czy śpiewać i obowiązuje strój wizytowy. 

W muzyce popularnej, występuje brak takich zasad, dozwolona jest większa swoboda, nie tylko z uwagi na zachowanie, ale także ze względu na wierność skomponowanemu utworowi. Porównując, muzyka klasyczna była zawsze zgodna co do nuty. Jej często skomplikowana budowa, znacznie odbiega od prostoty utworów popularnych. Za sprawą rozwoju techniki zaczęto transmitować koncerty muzyki klasycznej w telewizji. Znaczną popularyzację tej muzyki przypisuje się rozgłośniom radiowym, z których część posiadała własną orkiestrę. Dostęp do utworów klasycznych został zwiększony, za sprawą kaset do magnetofonów oraz płyt winylowych, czy CD. Największy jednak wpływ na rozpowszechnianie muzyki klasycznej, ma telewizja. Powstały specjalne programy, na których prawie 24 godziny na dobę można oglądać koncerty i wsłuchiwać się w ten rodzaj muzyki. Powstały inne wersje danych utworów, a muzyka ta, stała się mniej sztywna i hermetyczna.

Każdemu, kto choć trochę interesuje się muzyką poważną i filmową znany jest z pewnością Wojciech Kilar. Nie tylko kompozytor, ale także sławny pianista. Zadebiutował już w 1947 roku na koncercie młodych talentów. Wykonał tam dwie miniatury dziecięce. Jego debiut jako dorosłego wykonawcy miał miejsce pod koniec lat 50-tych na festiwalu Warszawska Jesień. Wówczas na jego twórczość miał wpływ polski i europejski neoklasycyzm. Pierwszą nagrodę otrzymał już w 1960 roku za odę „Béla Bartók in memoriam”. W tym też roku rozpoczęła się jego współpraca z Krzysztofem Pendereckim i Henrykiem Góreckim.
Kompozytor uprościł swój język muzyczny w latach 70-tych, nawiązując do tradycji ludowej i religii. Styl ten wzbudzał jednak sporo kontrowersji – Stefan Kisielewski nazwał religijność pojawiającą się w utworach Kilara socrealizmem liturgicznym.
Wojciech Kilar pozostaje cenionym kompozytorem muzyki filmowej. Skomponował ją do ponad 130 filmów. Współpracował z licznymi reżyserami już od 1958 roku, zdobywając coraz większą popularność na całym świecie. Choć w Polsce jest znany dzięki swoim utworom o tematyce religijnej i tradycyjnej, to za granicą właśnie muzyka filmowa uczyniła go prawdziwą gwiazdą.

Salvador Dali jest jednym z najbardziej znanych malarzy XX wieku. Cechowało go ekshibicjonistyczne odkrywanie własnych snów i marzeń, a nawet obsesji erotycznych. Od zawsze był uznawany za artystę surrealistycznego i niezwykle kontrowersyjnego. Nie tylko jednak był mistrzem skandali, ale także autoreklamy, co zapewniło mu niewątpliwą popularność.
Obrazy Salvadore Dali głęboko zapadają w pamięć i są niezwykle sugestywne. Prawdziwy fenomen stanowią zmieniające swój stan fizyczny przedmioty, eksplodujące formy oraz wirtuozerska i drobiazgowa technika przedstawienia wizji. Postacie ludzkie często nabierają cech przedmiotów codziennego użytku i odwrotnie i nic nie wygląda tak, jak pozornie powinno.
Dla twórczości artysty inspiracją okazały się poglądy Zygmunta Freuda, znajomość z paryskimi surrealistami i znane dzieła sztuki. Nie bez echa w obrazach Salvadore Dali pozostały wydarzenia tj. wojna domowa w Hiszpani i II Wojna Światowa. Wzorem dla artysty było również malarstwo XVI i XVII wieku oraz realizm XIX wieku.
Salvadore Dali był nie tylko znany ze swoich obrazów, ale także wyglądających jak spektakle, pokazowych wystąpień publicznych.

O tym, że artyści nie mają w Polsce łatwo wie chyba każdy. Ludzie nie chodzą na wystawy i nie odwiedzają galerii sztuki. Sławę polskiemu artyście może natomiast zapewnić tylko popularność na zachodzie. Owszem, Polacy chodzą na koncerty i filmy, ale malarstwo i rzeźby wciąż pozostają w cieniu.
Kolejny problem wynika z tego, że zrobienie wystawy, na której zostaną zaprezentowane obrazy znanych i cenionych artystów jest po prostu drogie. Trzeba wypożyczyć obrazy od prywatnych właścicieli lub z muzeów i bezpiecznie je przetransportować. Wszystkie te koszty mają wymierny wpływ na ceny biletów. Warto przy tym pamiętać, że nawet na tanie wystawy mało kto chodzi.
Brak zainteresowania sztukami plastycznymi powoduje, że uzdolnieni polscy artyści najczęściej decydują się na wyjazd za granicę. Na zachodzie mają bowiem większą szansę na rozwój i późniejszą popularność. Warto także wspomnieć tu, że obrazy współczesnych, wybitnych polskich twórców znajdują się w prestiżowych kolekcjach sztuki na całym świecie. Kiedy już polskie muzea i galerie decydują się na zrobienie wystawy, zatrzymują je ceny, jakie obrazy osiągają na zachodzie. Można więc śmiało powiedzieć, że błędne koło się zamyka. Sprawdza się też przysłowie „cudze chwalicie, swego nie znacie”. Może więc warto to zmienić?